Soms kijk ik stiekem, uit het raam. Heel afentoe, zie ik je echt staan.
soms zag je me bijna, bukte ik gauw. Ik durfde niet te zeggen dat ik om je geef, en van je hou.
De volgende morgen zie ik je weer staan, ik kijk naar buiten. Ik zie je met een ander meisje staan.
Ik wist gelijk, ik krijg je nooit. Mijn hele leven was omvergegooid.
Die dag daarna, keek ik nog is uit het raam. Nu zag ik je ook, nu met niemand, verdrietig keek jij ook.
Ik verzamelde mijn moed bij elkaar en ging naar buiten, ik vroeg wat er was. Jij zei: 'het is uit met mijn vriendin.'
Ik dacht, YES maar ik zag je gezicht, dat stond op verdrietig.
En toen bedacht ik me, wij horen echt niet bij elkaar, maar we kunnen vrienden zijn. Sinds die dag zijn we vrienden. zij aan zij. We zijn samen. Gelukkig en blij