Anne

Anne.

er zit daar een meisje,
een meisje op een stoel.
er zit een meisje op een stoel,
ze heeft een touw in haar hand.

ze denkt niemand gaat dit merken,
niemand die haar mist.
de enige die haar kan missen is zij zelf,
maar dat kan dan al niet meer.

er zit daar een meisje,
een meisje op een stoel.
er zit daar een meisje op een stoel,
ze heeft een touw in haar hand.

ze zullen niet verdrietig zijn,
ze zullen niet blij zijn.
ze zullen het niet eens merken,
want ze valt toch niet op.

ze knoopt het touw vast aan de stoel,
en propt zich zelf ertussen.
ze mag het niet overleven,
dat is haar levensdoel.

er zit daar een meisje,
nog steeds op die stoel.
ze mag het niet overleven,
dat is haar levensdoel.

haar hart voelt ze kloppen,
maar nu in haar maag.
steeds dieper en dieper,
gaat haar hart daar weg.

nu heeft ze heel veel pijn,
maar ze doet het voor de mensen waarvan ze houdt.
ze zullen haar niet missen,
ookal is ze weg.

de pijn gaat,
ze ziet wit.
nu is het zo ver,
nu gaat ze voor goed weg.

er zit daar een meisje,
een meisje op een stoel.
ze missen haar dus wel,
maar niet voor haar gevoel
2 nov 2012, 18:13 , 1 reactie
Anne

Anne.

Het verhaal van mijn leven
Zoekend naar het goede
Maar het blijft me ontwijken
Het leed in mijn ziel

Hij is meer dan een man
En het is meer dan liefde
De reden dat de lucht blauw is
De wolken rollen erin
Omdat ik weer weg ben
En tegen hem kan ik gewoon niet eerlijk zijn

Ik wil dit niet langer meer
Ik wil niet de reden waarom zijn
Elke keer als ik de deur uitloop
Zie ik hem steeds meer kapot gaan van binnen
Ik wil hem geen pijn meer doen
Ik wil hem zijn leven niet afnemen

Ik voel het in de lucht
Als ik mijn haren doe
Klaarmaken voor een andere dag
Een kus op mijn wang
Hij aarzelt
Voor als ik tot laat weg ben
Ik zeg dat het niet lang zou duren
Gewoon rondhangen met me meiden
Een leugenaar hoeft niets te vertelle
Want we weten beiden
Waar ik heen ga
En we weten het heel goed

k wil dit niet langer meer
Ik wil niet de reden waarom zijn
Elke keer als ik de deur uitloop
Zie ik hem steeds meer kapot gaan van binnen
Ik wil hem geen pijn meer doen
Ik wil hem zijn leven niet afnemen
1 nov 2012, 21:50 , Reageer
Anne

Anne.

Daar sta je dan, lief meisje
mijn projectie van gevoel
heel eenzaam op de tafel
en ik veilig op een stoel

De ruimte wordt steeds kleiner
je trekt me dichterbij
ik wil niet naar je kijken
ook al hoor je dan bij mij

Je ogen staan verdrietig
in mijn hart voel ik jouw pijn
maar toch blijf ik negeren
je hoort hier niet te zijn

Het pad van confrontatie
is wat jij me laat zien
ik voel de pijn al branden
is dat wat ik verdien?

Daar sta je nog, lief meisje
mijn projectie van gevoel
we moeten samen komen
dat is ons grote doel

De deur is nog gesloten
de sleutel ben ik kwijt
maar eens de dag zal komen
dat ik je echt bevrijd

Dan zal ik je omarmen
en zeggen: het is goed
want wat heb jij geleden
zo klein en zo vol moed

Helaas moet ik nu zeggen
ik laat je daar nog staan
heel eenzaam op die tafel
want ik kan dit nog niet aan

Daar sta je stil, lief meisje
mijn projectie van gevoel
eens kom ik je bevrijden
dat wordt mijn levensdoel

1 nov 2012, 21:45 , Reageer
Lisette

kleinkonijntje x JWZ

Heii heii,
hier staan mijn gedichten allemaal op een rijtje,
ik dicht dagelijks over van alles.

http://www.wattpad.com/story/2322087-gedichten

Respecht als je gaat lezen? :reading:

Alvast bedankt groetjes:byebye:
28 okt 2012, 14:39 , Reageer
Daantjuhhh

daantjuhhh

Ik loop mijn eigen pad ,

beslis waar ik zelf voor vecht .

Ik leef mijn leven

en heb schijt aan wat jij zegt

soms is het moeilijk,

altijd het vrolijke meisje te spelen

soms is het moeilijk

omdat sommige wonden moeilijk te helen zijn

soms zijn er zoveel dingen aan je leven mis

maar besef altijd dat opgeven geen optie is"!
14 sep 2012, 16:56 , Reageer